Αστάθμητος παράγοντας

Τρίτη, Ιουνίου 19, 2007

Η Rock Star και το κωλομέρι.

Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι επιρρεπής στα ατυχήματα.
Μόνο στα γελοία ατυχήματα.
Σάββατο.
Ωσαν γνήσια rock star η έρμη, ένιωσα το χρέος μου απέναντι στην κενOνία και έτρεξα να ανανεώσω το περιεχόμενο της ντουλάπας μου, ενόψει της παραμονής μου στο εξωτικό γιαλαντζί - χωριό όπου και εβρίσκεται το πατρικό μου σπίτι.
Έπειτα από πολύωρο κυνήγι στα δάση της Ερμού και έχοντας απολαύσει υπέροχο γλυκόξινο χοιρινό στην εξοχική κατοικία της αδελφής μου (στον ακριβώς πάνω όροφο) πήρα το δρόμο της επιστροφής, δηλαδή τη σκάλα. Τα λεπτεπίλεπτα ποδαράκια μου κοσμούσαν λαστιχένιες σαγιονάρες (αυτές με το δίχαλο) νούμερο σαράντα δύο (τις παίρνω λίγο μπόλικες για να βολεύομαι) και τα χεράκια μου κρατούσαν με ευλάβεια τις σακούλες με τα νέα μου αποκτήματα.
Εκείνη τη στιγμή συνέβη το μοιραίο.
Τουρνοκωλιάστηκα.
Γλιστράει η σαγιονάρα (αυτή με το δίχαλο ντε) και μαζί της και εγώ.
Το αριστερό μου κωλομέρι έκανε σέρφ περίπου για έξι σκαλιά.
Την άκουσα. Στερεοφωνικά... Άσπρισα από τον πόνο.
Ακόμη και τώρα που γράφω τρεις μέρες μετά, πάνω στον υπέροχο πισινό μου βρίσκεται μια μελανιά διαστάσεων 15εκ.*10εκ., ακριβώς από κάτω έχει σχηματιστεί ένα βουναλάκι.
Βεβαιώθηκα ότι τουλάχιστον τα κοκαλάκια μου βρίσκονται εκεί που πρέπει να βρίσκονται και πλέον καταπίνω διάφορα μικρά χαπάκια κάθε έξι ώρες.
Κυκλοφορώ μόνο με κολάν ή ελαστικά ρούχα γενικά.
Σήμερα στην παραλία όμως δεν έχω παράπονο, όλοι τους κοιτούσαν τον πισινό μου και έβγαζαν κραυγές απόλυτου θαυμασμού (και τρόμου ίσως): «πωωωωω μαλάκαααααα…»

Η δυσκολία που έχω πλέον στο να κάθομαι (από την αριστερή την πάντα) δεν με πτόησε και βρήκα παρηγοριά στο πιστό μου batmobile, με το οποίο οργώνω (μεταφορικά) την ελληνική ύπαιθρο.

Επίσης παρηγοριά βρίσκω στο να σιγοτραγουδάω το «Ικαριά - Ικαριά εσένα έχω στην καρδιά».
Εκεί συνάντησα τον έρωτα της ζωής μου (δεν το ξέρει ακόμα, αλλά κομμάτια να γίνει)
Ψηλός, μελαχρινός, χαμογελαστός, με υπέροχο κουταβίσιο βλέμμα, μπεζοκάστανα μάτια και ένα στρέμμα πλάτη.
Το απόλυτο λουκούμι. Για την ακρίβεια γλυκοχαμογελαστό γεροδεμένο μελαχρινολούκουμο.
Για να μη σας μπαίνουν οι ίδιες ιδέες που μπήκαν σε εμένα θυμηθείτε πως στην Ικαρία πήγα για πολύ λίγο και με την πιο ξενέρωτη παρέα ανά την υφήλιο. Άκυρο λοιπόν.
Είναι ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο που απλά μπήκε για λίγο στην κατάψυξη. (θυμίστε μου να το βγάλω, όχι όπως εκείνα τα παϊδάκια που τους έκανα τα τρίχρονα προχτές)

Πάμε λοιπόν όλοι μαζί: Ικαριάααα Ικαριάαααα εσένααα έχω στην καρδιάαααααα αααααααααααχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
Έτσι που λες Παπί μου, ο ιδανικός άντρας ζει και βασιλεύει στο Αιγαίο…
Χωρίς περιστροφές, χωρίς δήθεν, χωρίς περιττές ανασφάλειες (ξέρεις μωρέ, το δήθεν κυριλίκι και τη χαμένη μαλακία της εφηβείας που τον κάνει γελοίο και ψευτο-νταή).
Χωρίς βολέματα και καβάντζοπουστιές.
Να μη φοβάται τη ζωή που δεν έζησε, να λαχταρά τη ζωή που θα ζήσει.
Με χαμόγελο και κοίταγμα στα μάτια.
Και πάνω από 1.80μ.

Οκ, ο Ικαριώτης ίσως να είναι ίσως και να μην είναι έτσι.
Εγώ πάντως έτσι γουστάρω.

Υ.γ. γράφω και έχω την μπαλκονόπορτα ανοιχτή, έχει υπέροχη δροσιά, ακούγονται τα μαμούνια απ’ έξω και λίγο οι γάτοι μου. Αυτοκίνητο έχει να περάσει πάνω από μισή ώρα…

26 Comments:

  • Λοιπόν, λοιπόν,λοιπόν...

    Από πού να αρχίσω και πώς να συνεχίσω..
    Έτσι για να κατα-ξεκαρδιστείς στα γέλια να σου πω ότι επειδή εγώ ΕΙΜΑΙ επιρρεπής στα ατυχήματα -γελοία και μη- πριν από αρκετά χρόνια, έπαιξε κονε με γκόμενο την ώρα που εγώ έτρωγα τη γλίστρα και αυτός ερχόταν να με μαζέψει....

    Δυο μέρες μετά κανονίσαμε νυχτερινό ραντεβού και την ώρα που αυτός πήγε να σηκώσει λίγο παραπάνω το φόρεμά μου (πιπεράτες λεπτομέρειες ακολουθούν) είδε γιγαντιαίων διαστάσεων μελανιά και μένει κάγκελο ενώ κάθε ερωτική διάθεση διαλύθηκε (μπου χαχαχχα)
    anyway,

    Πάντως ψηλός, μελαχροινός και με κουταβίσιο βλέμμα είναι και ο Manu το Alaskan Malamut μου, φοβερός επιβήτορας και μαμιάς της γειτονιάς.

    Κρίμα που δεν ανήκεις στο είδος canis lupus...

    Καλημέρα ζουζούνα, ελπίζω να γέλασε το χειλάκι σου με τις μαλακίες που σου αράδιασα!

    By Blogger Lupa, at 19/6/07 9:38 π.μ.  

  • Δλδ πήγες Ικαρία για ιαματικά στον προσβληθέντα μελανηφόρον γοφόν σου ;-)

    By Blogger An-Lu, at 19/6/07 1:23 μ.μ.  

  • Άντε ντε βούτα το μελαχρινο-λούκουμο να γίνει και καμιά ακόμη μελανιά!!! Ξέρεις από αυτές που χαίρεσαι που τις έχεις και χαίρεσαι και για την ιστορία που τις συνοδεύει...

    By Blogger mithradir, at 19/6/07 1:50 μ.μ.  

  • Περαστικά βρε!

    Σ;)))

    By Blogger Μαύρος Γάτος, at 19/6/07 3:21 μ.μ.  

  • Λυκάκι μου, σε νιώθω... ΓΜΤ εγώ δεν ήμουν και τόσο τυχερή εμ σαβουρδιάστηκα, σαβιυρδιάστηκα και ολομόναχη...
    Το κουτάβι σου είνια μάλλον κουκλι, ζήλεψα!
    Πάντως για να μην τα παραλέω προτιμώ τον Ικαριώτη... θα τον ψήσω μετά για (ανεξάρτητο εκείνου) κουτάβι...
    (το κουταβίσιο βλέμμα στα αγοράκια πάντα ήταν η πρωσωπική μου αδυναμία, ειδικά αν συνοδεύεται απο βαριά και παραπονιάρικη φωνούλα...)
    Μη δίνεις σημασία οι ορμόνες μου που παίρνουν την ανιούσα είναι!
    ;)
    Σμαααααααααααααααααααααααακ!



    Γοργονίτσα, τον μέλανα γοφό τον δημιούργησα μετά την Ικαρία, ίσως απο την ταράχη μου... δεν ξέρω πια τι να υποθέσω! χεχε!
    Φιλιά πολλά!
    Σμααααααααααααααααααααααααααακ!

    By Blogger Απολλώνια, at 19/6/07 11:53 μ.μ.  

  • Μίθρι μου, ένα όνειρο τρελό όνειρο απατηλό το λουκούμι... Ούτε καν η λουκουμόσκονη με τόσο χιλιόμετρα... Είναι και εκείνος ο όρκος της αγαμίας στη μέση βλέπεις...
    :D
    Πάντως απο το στόμα σου και στου θεού (στου ποιού;) το αυτί!
    Αν και είμαι σχεδόν σίγουρη πως όποιος αντικρύζει το αριστερό μου κωλομέρι τούτες τις μέρες του πέφτει η διάθεση κατακόρυφα, μόνο επιφωνήματα προκαλεί...
    χεχεχε!
    (ειλικρινά στην παραλία έχω ρίξει ανελέητο γέλιο με τις αντιδράσεις!)
    Σε φιλώ πολύυυυυυυυυυυυυυυυυ!
    Σμααααααααααααααααααααααααακ!
    (θα έχεις νέα μου σύντομα!)


    Γατούλη μου μιλ μερσί...
    Αν μου μείνει σημάδι πάντως ξέρω σε ποιά χέρια θα αφεθώ!
    ;)
    Σμαααααααααααααααααααααααακ!

    By Blogger Απολλώνια, at 20/6/07 12:11 π.μ.  

  • Apollonia, ναι, ναι και ναι!
    Καλά έκανα και σου πετάξα μπαλάκι.

    Αμάαα! Και αυτό το κουταβίσιο βλέμμα, ναι, και χωρίς τα μετεφηβικά (αιώνια) ανασφαλίκια μέχρι τα πενήντα-φεύγα του τύπου τόσα χρόνια φούρναρης έχω στήηησειιιιι.

    Ασταδιαλα. Άμα το χεις, ό,τι έχεις δείξ' το μου να περνάμε καλά.

    Apollonia έσκισες :)))
    Αξια. Αξια. Αξια.
    Οχι, θα το ξαναπώ.
    Άξια!

    By Blogger aa-duck, at 20/6/07 5:13 π.μ.  

  • Καλό ακούγεται το αγόρι... Να το πάρεις, τουλάχιστον για μια βόλτα...:-)

    By Blogger fevis, at 20/6/07 11:24 π.μ.  

  • Μήπως χρειάζεσαι επειγόντως μερικές seances με επιδέξιο, τοπικό, μασάζ; Γιατί δεν βάζεις μιά φωνή; Τι τα έχουμε τα ...γαλόνια;

    By Anonymous heliotypon, at 21/6/07 3:43 π.μ.  

  • Ok! Ελπίζω λοιπόν να κατάλαβες πλέον πως υπάρχουν κι άλλοι άνδρες στον πλανήτη και ν' αφήσεις ήσυχο τομ Ντέννυ!

    By Blogger nanakos, at 22/6/07 11:48 π.μ.  

  • Ελα βρε τσουπρα μ΄ και σι πιριμενω τοση ωρα κατω απο το σπιτ΄σ΄ . Γκαγκανιασα ο ανθρωπος λεμεεεε
    Το μελαχροινο σου λουκουμακι

    By Anonymous Ανώνυμος, at 22/6/07 10:26 μ.μ.  

  • Στο ποστ μου,οπως και οπου ακριβως τον περιγραφεις...

    By Blogger o kairos, at 26/6/07 4:58 π.μ.  

  • Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, στάχτη έγιναν 25 χιλιάδες (επί συνόλου 38 χιλιάδων) στρέμματα του Εθνικού Δρυμού.

    By Anonymous Ανώνυμος, at 29/6/07 2:10 μ.μ.  

  • Ελπίζω να είσαι καλά !!

    By Blogger Εντροπια, at 3/7/07 12:00 μ.μ.  

  • Αχ πες μας και μας, πληροφορίες για παιδαράδες ικαριώτες.
    Θα παω διακοπες εκει τον Αυγουστο,
    αμα δεν εισαι μοναχοφάης, μαρτύρα!!

    δεν ειμαι ανώνυμη, ασχετη ειμαι,δεν ξερω τον τροπο να μου αναγνωρίσει τον κωδικό μου...
    aremare

    By Anonymous Ανώνυμος, at 5/7/07 2:19 μ.μ.  

  • Ααααχχχ...
    Μου λείψατε...

    Σας φιλώ έναν έναν...

    (κρίμα είναι που αφήνω τα σχολιά σας στο βρόντο, αλλά πλέον είμαι ανεπίκαιρη...)

    Ελπίζω πως μέσα στις επόμενες μέρες θα βρώ χρόνο για μια περίληψη των αλλαγών που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στη ζωή μου.
    Είναι πολλές και ευχάριστες.

    Να είστε καλά μέχρι την επόμενη φορά!

    By Blogger Απολλώνια, at 11/7/07 1:31 μ.μ.  

  • ανυπομονουμε για την ενημερωση...ελπιζω να ειναι πληρες!!!

    φιλιαααα!

    By Blogger AVRA, at 16/7/07 11:23 π.μ.  

  • ΚΑΚΟ ΣΚΥΛΙ ΨΩΦΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ

    By Anonymous THAN, at 4/8/07 4:22 μ.μ.  

  • Η ΜΑΛΛΟΝ ΣΚΥΛΑ

    By Anonymous ΤΗΑΝ, at 4/8/07 4:23 μ.μ.  

  • ciao

    By Blogger bibas, at 13/8/07 5:54 μ.μ.  

  • Hello my friend.


    THANKS FOR POSTING.


    Thelw na synodeysw ston pono elliniko ston koinotiko ola gia tin adifago kai anekselegkti pyrkagia aftis tis teleftaias Paraskevis sta ypostirigmata tis Peloponnisou, sto notiodytiko simeio tis Athinas, pou stoixisan tin zwi se 63 synanthrwpous sas.

    David Santos

    By Blogger david santos, at 29/8/07 8:26 μ.μ.  

  • Ζηλεύω με πάθος τον Ικαριώτη τυχερό που μέλλει να ατενίσει, να θαυμάσει, να μαλάξει, να φιλήσει (και δεν ξέρω τι άλλο...) τα, όπως τα περιγράφεις, υπέροχα (έστω μελανιασμένα) οπίσθιά σου...

    By Blogger Heliotypon, at 30/8/07 8:30 μ.μ.  

  • περαστικά και περαστικά! ο γοφός θα γειάνει, αλλά ο κουτάβης είναι πιο σοβαρό θέμα. Μην υποκείψεις στο λάγνο, αδαές βλέμμα. Πήγαινέ τον αμέσως για εκπαίδευση στα Σπάτα, πριν σου προκύψει αγελαίος εκτελεστής. Αυτά τα προσέχουμε εμείς οι φιλόζωες γυναίκες. ;)

    By Blogger ngc7293 (the Helix Nebula), at 7/9/07 9:55 μ.μ.  

  • Ψιτ! Μας ξεχάσατε!

    By Blogger Ζυγίνα, at 24/9/07 3:25 μ.μ.  

  • μα καλά.... ακόμα να περάσει αυτό το κωλομέρι; Ή οι αλλαγές είναι τόσο μεγάλες....;

    By Blogger Κλείτωρ, at 13/10/07 4:24 μ.μ.  

  • Κωλομέρι σε τέτοια μέρη?

    By Blogger papalagi, at 22/1/08 7:39 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home